Sinds mijn middelbare schooltijd voel ik een affiniteit met de meest kwetsbare mensen in onze samenleving. Zelf ben ik bevoorrecht, met alle vinkjes die nodig zijn om maatschappelijk verder te komen. Dit is niet vanzelfsprekend. Veel mensen beginnen met een achterstand of raken op achterstand in de samenleving. Deze mensen verdienen onze actieve ondersteuning.
Na mijn geneeskundestudie specialiseerde ik mij in de psychiatrie. Ik heb vele jaren gewerkt in de sociale psychiatrie en crisisinterventie. Naarmate mijn loopbaan vorderde, kreeg ik ook meer bestuurlijke verantwoordelijkheden, inclusief budgetbeheer. Ik leerde dat geld belangrijk is—niet als doel, maar als middel om doelen te realiseren.
Nu ik met pensioen ben zet ik mij graag in voor COOL om samen met alle vrijwilligers de financiële mogelijkheden die er zijn zo goed mogelijk te benutten voor onze doelgroep.









